سالک الی الله باید آنچه از این آیات استفاده می شود
مورد توجه قرار دهد و به آنها عمل کند:
اول: آنکه بداند وقتی کارها سخت می شود، خدای تعالی
به او کمک می کند و همه انتظارات او انجام می گردد.
دوم: به هیچ وجه نباید از رحمت خدا مأیوس شود.
زیرا یأس از رحمت خدا کفرآور است.
سوم: سالک الی الله باید کریم باشد و اگر بدیهای دیگران را
خواست به آنها متذکر شود، باید برای آنها عذرشان را هم
متذکّر گردد.
چهارم: کسی که تقوا داشته باشد و صبر کند، جزء
نیکوکاران است و خدای تعالی اجر نیکوکاران را ضایع نمی کند.
پنجم: سالک الی الله باید از سر تقصیرات دیگران زود بگذرد
و از خدا بخواهد که آنها را بیامرزد.
ششم: باید بین خود و خدایش واسطه آبرومندی قرار دهد تا او
برای سالک الی الله، در وقتی که دعا مستجاب است، دعا کند.
هفتم: باید به پدر و مادرش احترام کند و نگذارد که آنها به او ولو
دارای قدرت است، بیشتر احترام کنند.
هشتم: اگر خواست تبلیغ دینش را بکند، باید به مردم بفهماند
که اجر و مزدی از آنها نمی خواهد، و آنها نیازمند نمی باشد.
دهم: باید بدانداگر خدای تعالی در قرآن قصه های انبیاء (ع)
را بیان فرموده برای پند گرفتن او است، رمان دروغین نیست،
بلکه هدایت و راهنما برای مؤمنین است.